ytb

Na bóle głowy i migreny...

Znieś napięcia układu nerwowego i popraw dokrwienie mózgu.

Ból głowy jest niespecyficznym, subiektywnym objawem charakteryzującym się dolegliwościami zlokalizowanymi w obrębie głowy, odczuwanymi zarówno na powierzchni skóry, na twarzy, w okolicy oczodołowo–skroniowej jak i głęboko we wnętrzu czaszki. Jest jednym z najczęstszych powodów konsultacji lekarskich. Może cechować się różną intensywnością oraz czasem trwania. Sam rzadko bywa oznaką poważnej choroby.

W celu skategoryzowania olbrzymiej ilości zjawisk, które są łącznie opisywane przez pacjentów jako ból głowy, Międzynarodowe Towarzystwo Bólu Głowy (ang. International Headache Society, IHS) utworzyło klasyfikację zawierające kryteria diagnostyczne najistotniejszych zespołów. Zastosowany podział opiera się na rozróżnieniu między wtórnym a pierwotnym bólem głowy. Ból wtórny to konsekwencja toczącej się w organizmie niezależnie choroby. Lecząc przyczynę można skutecznie usunąć również uczucie bólu. Stosunkowo łagodne bóle wtórne, dające się odczuć przy pozostawaniu na czczo lub przechodzeniu przeziębienia, nie są zwykle powodem do większych obaw. Istnieje jednak wśród nich grupa przypadłości, które manifestują się przede wszystkim ostrym bólem głowy i stanowią bezpośrednie zagrożenie dla życia (m.in. krwotok wewnętrzny, udar mózgu, infekcja OUN). Migrena, napięciowe bóle głowy czy zespół Hortona mogą przyczynić się do znacznego obniżenia jakości życia pacjenta. W chwili obecnej problemy te są leczone tylko objawowo. IHS wydzieliło też osobną kategorię dla neuralgii. Jest to grupa 19 różnych jednostek, z których najbardziej znana jest klasyczna neuralgia nerwu trójdzielnego. Są to bardzo dotkliwe, niespodziewanie pojawiające się przypadłości, których przyczyną jest patologiczne przewodzenie impulsów w obrębie nerwów obwodowych.

Bóle głowy mogą mieć rozmaite przyczyny: od przemęczenia oczu lub zapalenia zatok przynosowych, do ciężkich stanów chorobowych. Kiedy ból pojawia się na skutek bezpośredniego urazu głowy, przyczyna jest oczywista. Jednak często jego etiologia jest bardzo ulotna. Ból per se jest wynikiem drażnienia obwodowych receptorów bólowych (nocyceptorów). Zwykle zdrowy organizm natychmiast reaguje na taki bodziec, starając się usunąć jego przyczynę. Czasem jednak drogi przewodzenia bólu same doznają uszkodzenia lub generują odpowiedź nieprawidłową. W obrębie głowy względnie niewiele jest struktur wrażliwych na ból. Zaliczamy do nich: skórę głowy, odejścia większych naczyń tętniczych, zatoki opony twardej oraz sierp mózgu. W przeciwieństwie do tych punktów, liczne struktury bezpośrednio związane z mózgowiem nie są unerwione zewnętrznie.

Migrena jest przewlekłą chorobą charakteryzującą się napadowymi bólami głowy, którym zwykle towarzyszą inne objawy neurologiczne oraz zaburzenia wegetatywne (najczęściej: nudności i wymioty, fotofobia, zawroty głowy, tkliwość skóry głowy, zaburzenia widzenia). Ataki wywoływane są za pomocą specyficznych bodźców spustowych. Na chorobę cierpi do 15% kobiet i 6% mężczyzn, głównie w wieku średnim. Dolegliwość składa się z okresów zaostrzeń i remisji, które towarzyszą pacjentowi do końca życia, choć z czasem intensywność objawów może ulec osłabieniu. Patogeneza jest w dużej mierze nieznana. Prawdopodobnie ból głowy wynika z nieprawidłowej reakcji układu nerwowo-naczyniowego na bodźce wewnętrzne i zewnętrzne. Brak wygaszania odpowiedzi bólowej prowadzi do masowego uwalniania neurotransmiterów (serotonina, dopamina, CGRP, substancja P) oraz mediatorów naczyniowych (kininy, wtórnie histamina).

Głównym środkiem zapobiegającym migrenie jest unikanie czynników i sytuacji, które wyzwalają napady choroby. Leczenie doraźne (mające na celu przerwanie ataku) opiera się na stosowaniu kwasu acetylosalicylowego (popularnej aspiryny), ergotaminy, tryptanów, a w razie potrzeby – leków przeciwwymiotnych i analgetyków opioidowych. Profilaktyczna farmakoterapia zostaje wdrożona w momencie, gdy zwykłe środki zaradcze nie wykazują pożądanej skuteczności. Z powodu niedostatecznej wiedzy na temat przyczyn migreny opiera się ona na próbowaniu różnych środków o udokumentowanym wpływie na OUN, leków przeciwpadaczkowych, blokerów kanału wapniowego, agonistów receptorów serotoninowych, leków przeciwdepresyjnych i niesteroidowych środków przeciwzapalnych. Szansa powodzenia waha się wówczas od 50–75%. Migrenę przewlekłą określa się jako ból głowy odpowiadający kryteriom migreny, pojawiający się częściej niż 15 dni na miesiąc w okresie dłuższym niż 3 miesiące.

Dotychczasowe słabe rezultaty w leczeniu migreny stanowią bodziec do poszukiwania alternatywnych rozwiązań: terapii opartych na technikach relaksacyjnych, wsparcia psychologicznego.

Bóle głowy zaliczone do kategorii migreny charakteryzują się wyraźną aktywacją układu przywspółczulnego. Pobudzenie dróg trójdzielno-przywspółczulnych skutkuje wtórnymi objawami, takimi jak: łzawienie oczu, przekrwienie spojówek, obrzęk błony śluzowej nosa z wodnistym wyciekiem, nadmierna potliwość, zwężenie źrenicy (przejawia się czasem jako fotofobia), niepokój lub pobudzenie.

NEURALGIE mogą mieć kilka uwarunkowań etiologicznych (urazowe, zapalne, infekcyjne, porażenne, zwyrodnieniowe, itp.), ale nade wszystko w każdym przypadku tej jednostki chorobowej występuje silne fizjologiczno-morfologiczne okołonerwowe zatrucie.

Jeśli jakaś strefa anatomiczno-morfologiczna przekracza pewien wysoki poziom zatrucia, wówczas pogarsza się również fizjologiczne środowisko okołonerwowe. Powyższy mechanizm i poziom zatrucia sprawia, że aktywniej występują zmiany zwyrodnieniowe wywołujące ból lub nawet neuralgię. Wystarczy stosunkowo drobny uraz fizyczny lub zaziębienie, by w niedokrwiennej i zatrutej strefie anatomiczno-morfologicznej objętej zmianami chorobowymi powstała dokuczliwa i oporna w leczeniu infekcja i neuralgia.

Parestezje, tiki, osłabione potencjały własne i zaniki przewodnictwa nerwowego, porażenia i niedowłady są konsekwencjami utrzymującego się oraz narastającego poziomu zatrucia ogólnoustrojowego, a szczególnie lokalnego, okołonerwowego. Stan zatrucia i lokalizacja zagęszczenia toksyn w fizjologicznym środowisku okołonerwowym sprawia, że kondycja neurofizjologiczna i sprawność układu nerwowego korowego, ośrodkowego i obwodowego wyraźnie słabnie. Dłuższe utrzymywanie lokalne bardzo wysokiego poziomu zatrucia – zagęszczenia toksyn – powoduje:

1. Ogólne osłabienie sprawności fizjologicznej nerwowego układu obwodowego różnych rodzajów nerwów, lokalnych nerwów.

2. Nieodtruwana strefa w dłuższym czasie może wywoływać parestezje, tiki, osłabienie czucia, zaburzenia w potencjałach własnych, a nawet zaniki przewodnictwa nerwowego.

3. W dalszej konsekwencji mogą wystąpić różne porażenia i lokalne niedowłady, a nawet zaniki mięśniowe.

To wszystko w sprzężeniu zwrotnym może wywoływać w dłuższym czasie bardzo silne i trwałe napięcia ośrodkowe w mózgu, odpowiedzialne za zawiadywanie zaburzonymi lokalnymi strefami anatomiczno-morfologicznymi.

Jak radzimy sobie z bólem głowy w Instytucie Klawiterapii?

Zalecenie leków uspokajających i przeciwbólowych powoduje śladowe i krótkotrwałe uśmierzenie doznań bólowych. Wszelkie środki przeciwbólowe wyhamowują, zniewalają, częściowo uśmierzają wszelkie funkcje fizjologiczne, procesy enzymatyczno-metaboliczne. Innymi słowy, środki uspokajające, a szczególnie przeciwbólowe, bardzo aktywnie przyspieszają i pogłębiają proces i poziom zatrucia nie tylko strefy objętej bólem lub neuralgią. Jedynym skutecznym, naturalnym i nieszkodliwym sposobem na zniesienie bólu i neuralgii jest Klawiterapia, albowiem sprawnie i skutecznie odtruwa organizm, a szczególnie fizjologiczne środowisko okołonerwowe. Stymulowanie dedykowanych algorytmów dotyczących bólu głowy czy migreny wywołuje silne pieczenie i rozległe przekrwienie, którego nie można osiągnąć w żaden inny znany medycynie sposób.

Dla Klawiterapii dziedzina neurologii (nauki o układzie nerwowym) jest najważniejszą dziedziną, ze względu na nadrzędny wpływ układu nerwowego na pozostałe narządy i układy organizmu człowieka. Każdy rodzaj stymulacji fizycznej adresowany jest do receptorów nerwowych w celu „uruchomienia” reakcji łuku odruchowego, w wyniku którego dochodzi do właściwej reakcji każdego organizmu powszechnie rozumianej jako: SAMOREGULACJA, SAMOZDROWIENIE, SAMONAPRAWA I REGENERACJA, PRZY POMOCY WŁASNYCH PRZECIWCIAŁ! 

Klawiterapię odróżnia od innych metod refleksoterapii to, iż:

  • wykorzystuje ona całą powierzchnię ciała, a nie tylko jego fragmenty w postaci „punktów biologicznie aktywnych”,
  • wprowadza zabieg „wstępnego odreagowania” na głowie jako preludium diagnozy i/lub terapii,
  • uwzględnia informacje o zaburzeniach, pochodzące z tych miejsc na skórze pacjenta, które nie ulegają przekrwieniu (przebarwieniu) podczas stymulacji „klawikami”. O wspomnianych zaburzeniach świadczyć może także np. łupież owłosionej skóry głowy,
  • wprowadza „piętrową” kolejność przywracania sprawności zaburzonych struktur układu nerwowego. Najpierw centralne „wstępne odreagowanie” na głowie. Następnie, w razie konieczności wynikającej z przebiegu zabiegu, „celowane odreagowanie” na niższym – obwodowym/korporalnym łuku odruchowym.

Wszystkie te cechy, a „wstępne odreagowanie” korowe, ośrodkowe i nerwów obwodowych, powodują, że skuteczność Klawiterapii jest nieporównanie większa i szybsza w skutku, niż inna forma rehabilitacji czy znoszenia bólu.

Za pomocą Klawiterapii można bardzo precyzyjnie sterować (regulować ) wszelkimi procesami psychogennymi, endogennymi, enzymatycznymi i hormonalnymi. Można regulować poziom elektrolitów (w połączeniu z odpowiednią dietą nawet pierwiastków śladowych), a także wpływać na  hormony przysadki mózgowej, szyszynki, tarczycy, gruczołów przytarczycznych, gruczołów nadnercza,  kory nadnercza, wątroby, śledziony, trzustki, a nawet dyskretne, mniej znane hormony układu naczyń krwionośnych, aż po endorfiny i ich pochodne uśmierzające ból w organizmie. Osiągniemy znakomite skutki, jeśli najpierw odreagujemy nerwowy układ ośrodkowy, a szczególnie konkretny ośrodek w mózgu odpowiedzialny za bliżej określoną dolegliwość bólową. Następnie należy odreagować podstawę czaszki i strefę kręgosłupa do poziomu nerwów odpowiedzialnych za strefę bólu. Na koniec trzeba odreagować i wywołać staranne przekrwienie strefy morfologicznej objętej bólem, wówczas ból lub neuralgia ustąpią bardzo szybko.

 

Przebieg wizyty:

Jednorazowa wizyta (standardowo 30 minut konsultacji), stanowiąca pierwszy etap rozpoznania i kwalifikacji do rehabilitacji neurofizjologicznej metodą klawiterapii, wynosi 200zł. Niemniej podany standardowy czas trwania wizyty może ulec wydłużeniu, w zależności od złożoności schorzenia. Zawsze na wizytę zabierz ze sobą staranną i aktualną diagnozę lekarską. Więcej informacji o przebiegu wizyty znajduje się w zakładce „WIZYTA”.

Wycenę kuracji można w przybliżeniu określić po zapoznaniu się z diagnozą lekarską pacjenta oraz po pierwszym dokładnym zabiegu metodą klawiterapii, który standardowo prowadzany jest w dniu konsultacji. Cena konsultacji i kuracji warunkowana jest czasem.

 

Pakiety i ceny:

No.

Pozycja

Cena jednorazowej konsultacji lub zabiegu

Czas trwania pojedynczego zabiegu

Czas trwania pakietu kuracji utrwalającej

Cena pakietu kuracji utrwalającej

1

Konsultacja standardowa 30 minut

200

-

-

-

2

Zabieg likwidacji przyczyn wszelkich bólów głowy (m.in. migreny, zatok, napięciowych bólów głowy, neuralgii nerwu trójdzielnego, itp.)

400-600 zł

60-90 minut

6 dni

2400-3600 zł

Pozycje w ramach oferty samoleczenia Programu Profilaktyki Zdrowia:

Cena

3

e-Algorytm z siecią czynności (instrukcją) na schorzenie, zgodnie z ofertą Instytutu Klawiterapii

50 zł

4

Zestaw eko-klawików z drewna/tworzywa (15)

10 zł

5

Roller z tworzywa do odreagowania ogólnego

130 zł

6

Zestaw Klawików ze stali chirurgicznej z przeszkoleniem techniki stymulacji (15)

500 zł

7

Roller ze stali chirurgicznej do odreagowania ogólnego

260 zł

 

Przykładowa wycena kuracji:

Likwidacja bólu zatok, które nie są przewlekłe i lekooporne trwa standardowo od 60 minut i polega na ciągłej stymulacji kolejnych algorytmów rozmieszczonych na całym ciele pacjenta, wyznaczonych odpowiednio dla danego schorzenia. Wówczas koszt jednorazowej konsultacji połączonej z kuracją bólu zatok  wynosi 400 złotych. Zabieg na likwidację zaburzenia i utrwalenie efektów rehabilitacji neurofizjologicznej trzeba powtarzać przez 6 dni, wówczas kuracja wynosi 2.400 złotych. O stawkach cenowych i pakietach czytaj więc w zakładce „USŁUGI – cennik”. 

Należy mieć na uwadze, że cena kuracji warunkowana jest także wiekiem pacjenta, przewlekłością schorzenia, opornością infekcji na tradycyjne metody medyczne, zmianami wtórnymi i innymi czynnikami. Zabiegi w przewlekłych jednostkach chorobowych, na które medycyna tradycyjna nie ma skutecznego leczenia, mogą trwać non stop nawet kilka godzin dziennie. Z tego właśnie powodu, podczas pierwszej wizyty (tzw. konsultacji), oceniony zostaje stan zdrowia pacjenta i na tej podstawie szacowany jest przybliżony koszt dla kilkudniowej kuracji prowadzonej w Instytucie Klawiterapii.

Jeżeli mają Państwo jakieś pytania lub chcą zarezerwować termin wizyty, zapraszamy do kontaktu mailowego: instytut@klawiterapia.com

Instytut Klawiterapii organizuje również seminaria prowadzone przez autora metody Dr Ferdynanda Barbasiewicza, podczas których zainteresowani mają nie tylko możliwość grupowej konsultacji w ramach programu samoleczenia, ale również udziału w instruktażowej prezentacji metody na kilku przypadkach o podobnym schorzeniu. Jest to najtańsza forma szybkiego poznania metody rehabilitacji neurofizjologicznej jaką jest Klawiterapia. O terminach seminariów i sposobie rezerwacji miejsca dowiedzą się Państwo w zakładce „SEMINARIA”.